Nissar.
Na pewno masz właściwy plan?
Mam go bezpośrednio od budowlańca.
- Skąd masz listę gości? - To nic trudnego.
Wydarzenie jest publiczne.
Widziałeś listę gości?
Same dupki.
Kanalie nie będą wiedzieć, co się dzieje.
Te sukinsyny sobie na to zasłużyły!
Twój wujek nie będzie pytał o vana?
Powiedziałem, że oddałem go do warsztatu.
Wróci za dwa czy trzy dni.
Sam Bóg wie, co się stanie w ciągu tych dni.
Ruszamy wieczorem.
Dobrze.
Wyłączyliście telefony?
Tak.
Kilka godzin temu wyłączyli telefony.
Ostatnio byli w Bhendi Bazaar.
Ukrywają się.
Mamy coś z kamer przemysłowych?
Nic.
Nie ma tam zbyt wielu kamer.
JK.
Niech Force One wyśle ludzi do Bhendi Bazaar.
W cywilu.
DHUAN - CATERING
Kareem.
I jak?
- Dobrze. -Bhai!
Strój roboczy też jest gotowy.
Ładujemy towar?
- Nie teraz. Zrobimy to na koniec. - Dobrze.
Iqbal.
Oszalałeś?
Policja będzie nas przeszukiwać.
Ci faceci przewozili baraninę.
Mimo to ich zarżnęli.
Nie możemy być bezbronni.
Schowamy broń.
Ani słowa Kareemowi.
Zabije mnie za to.
Wie, że ktoś go obserwuje?
To możliwe. Prąd padł nagle.
Albo to zaplanował,
albo ma szczęście.
Facet zorganizował zamach,
Bóg jeden wie, co planuje teraz!
A wiemy tylko, że ma szczęście.
Co teraz?
Potrzebny nam nakaz przeszukania.
Może znajdziemy coś przydatnego w jego pokoju.
- A jeśli nie znajdziemy nic? - Zostanie jedna opcja.
Ewakuować Bhendi Bazaar.
MĄŻ I OJCIEC
ROZDZIAŁ CZWARTY - PATRIOCI
Suchi - Wchodzę w to!
Odrobiłaś angielski?
- Mamo, proszę cię! - Co takiego?
Zrobiłaś czy nie?
Wracaj do swojego łóżka!
Mamo?
- Gdzie tata? - Nie wiem.
Znowu poszedł do biura?
Może.
Mamo?
Skoro tata tyle pracuje,
powinniśmy mieć więcej pieniędzy.
Powinniśmy być bogaci.
Zamknij się, głupku!
Nadmiar snu powoduje obniżenie IQ.
A i tak masz małe.
Arvind - Tak się cieszę!
W tym tempie spadnie poniżej zera.
Wstawaj!
Mamo, zrób coś!
Chcę spać. Zabiję go.
Ma rację.
Nadmiar snu zmniejsza liczbę komórek mózgowych.
- Wstawaj. - Mamo, jest niedziela.
No to co? Wstawaj, musisz odrobić lekcje.
Spokojnie, zrobię to w dwie minuty.
Arvind Chodźmy to uczcić. Przyjadę po ciebie.
Gdzie jest uśmieszek?
Daj. Pokażę ci.
Spokojnie.
- Nie będę czytać. - Nie trzeba.
Suchi - Dobrze! Brzmi świetnie!!
Miałem wątpliwości, ale...
Proszę spojrzeć.
Od początku wiedziałem.
Niech sprawdzą pod łóżkiem.
Sprawdźcie pod łóżkiem!
Szybko.
Niech sprawdzą regał.
Za książkami.
- Mamy laptopa! -Przynieś.
Pokaż.
W końcu.
Masz mnie za terrorystę?
Czy to ważne?
Tak.
Myślisz, że jestem złym człowiekiem?
Nie robi mi różnicy,
czy jesteś dobrym, czy złym człowiekiem.
Jestem zły.
Zrobiłem wiele strasznych rzeczy.
Grzeszyłem całe życie.
Gdybym miał wybór,
wszystko bym zmienił.
Wiesz, co się dzieje, gdy dotrzesz do obozu ISIS?
Drą i wyrzucają twój paszport.
Żebyś gniła tam do końca życia.
Dużo czytałem na temat kalifatu.
Że to kraina mlekiem i miodem płynąca.
Ulice pokryte złotem.
Liczy się tylko wola Allaha.
Nie ma smutku.
Jest tylko światłość Boga.
Te dranie kazały mi robić różne rzeczy.
Wstyd mi nawet o nich mówić.
Twierdzili, że to wola Allaha.
Musisz...
Musisz odpocząć.
Poczujesz się lepiej.
Po co mi zdrowie?
Co zrobię z ranami emocjonalnymi i duchowymi?
Nie myśl o tym, co przeszedłeś.
Musisz odzyskać siły. Nie martw się niczym innym.
Bóg się tobą zaopiekuje.
Czemu twój Bóg miałby się mną opiekować?
- Przepraszam. - W porządku.
Nie mam nic do twojego Boga.
W zasadzie
jeśli twój Bóg może mi pomóc,
poproś go o to.
Naprawdę potrzebuję pomocy.
Mama myśli, że dalej jestem w Zatoce.
Mogę nawet umrzeć!
Ale chcę zobaczyć mamę choć raz.
Jak wrócę, lekcje mają być odrobione.
Niedługo będę.
Nie możesz robić, co ci się podoba, tylko dlatego, że mnie nie ma.
Odrób lekcje.
Żadnych ale.
Nie rozumiem, jak ludzie potrafią pracować,
zajmować się domem i dziećmi,
a i tak mieć czas dla siebie!
Ty robisz to wszystko.
Dokąd jedziemy? Uczcić nową pracę?
To ty powinnaś mnie gdzieś zaprosić. Ale to później.
Teraz jedziemy świętować.
Wolisz kuchnię włoską czy...
Uwielbiam kuchnię włoską.
Czyli jedziemy we właściwe miejsce.
Nie odrabiasz lekcji.
Cicho! Zajmij się swoimi sprawami.
Co się dzieje? Dasz radę się do niego dostać?
Tak. Za chwilę.
Będzie pan tu stał?
A co?
Może to zająć trochę czasu.
- Dobrze. - W porządku.
To moje ulubione miejsce.
Rozumiem.
Dzień dobry.
Nie mogłem się do ciebie dodzwonić.
Zasnąłem na siedząco.
W porządku.
Mam mnóstwo papierkowej roboty.
Szefostwo przyjechało z Delhi.
Rozumiem.
- Co się dzieje? -Co?
Napisałaś, że chcesz porozmawiać.
Ja...
To nic takiego, porozmawiamy później.
Porozmawiajmy teraz. Mam czas.
To nic pilnego. Porozmawiamy w domu.
- Gdzie jesteś teraz? - W pobliżu.
Wyszłam popracować.
Sprawy college'u.
Chciałam sobie gdzieś z tym usiąść.
Zadzwonię później.
Nawet nie wiem, czemu go okłamuję.
Coś nie tak?
Suchi kłamała.
Suchi!
Coś ukrywa.
Niepotrzebnie wpadasz w paranoję.
Nie. Talpade. Mówię prawdę.
Jeśli kłamca wyczuwa kłamstwo,
nie może się mylić.
Powiedziałem coś nie tak?
Ajit, chcę namierzyć ten numer.
Jasne.
Potrzebna mi ostatnia lokalizacja.
Tiwari, przesadzasz.
To sprawa osobista?
Nie. Powiedz.
- Czemu muszę robić coś takiego? - Tiwari!
Od wczoraj nie jadłeś ani nie spałeś.
- Masz go? - Uspokój się!
- Odpocznij w końcu! - Jest w Mumbaju.
Juhu. Hotel Sea Castle.
Posłuchaj.
Wychodzę na godzinę. Zadzwoń, jeśli coś znajdziecie.
Zaczekaj! Idę z tobą.
- Ruchy, gnoju! - Tiwari! Spokojnie.
To źle wpływa na ciśnienie.
Zabierz to!
Popełniasz błąd.
Coś ci się ubzdurało, a ty w to brniesz.
Nie kazałem ci ze mną jechać!
Poszedłeś za mną jak wierny piesek.
Teraz siedź cicho!
Często tu przychodzisz?
Czasem. Zazwyczaj sam.
Czasem przychodzę popracować.
Czasem sobie odpoczywam.
- To się nazywa życie! - Co w tym złego?
Mówię poważnie.
Całe życie przejmujemy się
rodziną, dziećmi i innymi ludźmi.
A jeśli już myślimy o sobie,
tylko się pogrążamy.
- Twój drink. - Dzięki.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio gdzieś wyszłam.
Kiedyś odwiedzałam różne nowe miejsca,
podróżowałam.
Kiedyś miałam życie.
Jeszcze się nie skończyło.
Tiwari, nie.
Tiwari!
Wciąż jest czas, przestań.
Tiwari, stój.
Idź sobie.
- To sprawa rodzinna. - Ale...
Cholera!
Pewnie piją kawę.
- Szlag! - Tiwari.
Tiwari, nie!
- Porozmawiajmy. - Co?
Udawajmy, że rozmawiamy o czymś ważnym.
Mam ci coś ważnego do powiedzenia, idioto.
Zaraz spierdolisz sobie małżeństwo.
- Tak! - Nie!
Dzień dobry. Mają panowie ochotę na brunch?
Nie. Poproszę whiskey z colą i lodem.
Z brunchem mamy nielimitowaną ofertę drinków.
Niech będzie brunch...
Jaki brunch? Ile kosztuje?
Wegetariański 2799 rupii plus podatek.
Mięsny 3299 rupii plus podatek.
- Poproszę. - Chcecie nas orżnąć.
Poprosimy whiskey i sok pomarańczowy.
Bez brunchu?
Jesteśmy biedni.
Za cenę tego brunchu możemy mieć lunch przez miesiąc.
To nie twój...
Srikant!
- Zobaczyła nas. - Szlag!
Chcesz go zaprosić?
O czym ty...
No proszę!
Szlag! Masz przesrane!
Spokojnie.
Świetnie wyglądasz, Suchi.
Co tu robisz?
Mieliśmy trochę pracy.
Zgłodnieliśmy i wpadliśmy coś przekąsić.
Co tu robisz? Nie miałaś pracować?
Chodzi o pracę. Spotkałam się z przyjacielem.
Rozmawiamy o mojej nowej pracy.
To dobre miejsce,
by porozmawiać.
Hej, Suchi!
Co za niespodzianka!
Chciałbyś
poznać Arvinda?
Chodź, przywitasz się.
To on rzucił pracę i dołączył do start-upu?
Srikant, to whiskey?
Często tu bywasz?
Gdzie dzieci?
Nie martw się. Nic im nie jest.
Mogę je wozić, jeśli jesteś zajęta.
Nie trzeba. Dziś jest niedziela.
Rozumiem.
Nie przeszkadzajcie sobie w ważnej dyskusji.
Też musisz mieć ważną pracę.
Trzymaj się.
- Dobrze. - W porządku.
- Co się stało? - Kurwa!
Co się stało?
Cześć, Suchi.
Dziękuję.
Lepiej będzie ci się spało pod opieką Maryi.
Przepraszam!
Jeśli chcesz, zabiorę ją.
Nie, niech zostanie.
Wiesz,
że wszyscy mnie nienawidzą.
Dobrze, że ktoś się mną opiekuje.
Dziękuję.
Niech zostanie.
Kiedy nie będzie Mary,
zaopiekuje się mną Maryja.
Odpocznij.
- Tak, Pasha. Co się dzieje? -Jeszcze nic.
Marnujemy czas.
Musimy ewakuować cały teren.
Nie. Jeszcze dam ci znać.
- Masz coś? - Ma silne szyfrowanie.
Trochę to zajmie.
- Srikant! - Tak jest.
Niedługo będziemy musieli ewakuować ludzi.
- Nie mamy czasu! - Rozumiem.
Proszę dać nam więcej czasu.
Prawie skończyliśmy. Pracujemy!
W prawo.
Udało się!
Talpade, chodź!
DHUAN - CATERING
Dużo aktywności na jego blogu,
poczcie i na YouTube.
Oglądał to nagranie.
Kiedy zaczną zapominać,
musimy pokazać im, gdzie jest ich miejsce.
To poseł Deshpande.
Znacznik czasu mówi,
że Kareem obejrzał to godzinę po skorzystaniu ze skrytki.
Może właśnie tam znalazł to nagranie.
Nie możemy czekać na rząd.
Kim jest Deshpande?
Prowadzi organizację chroniącą krowy.
Gdzie mają siedzibę?
W pobliżu Bhendi Bazaar.
W domu Deshpandego jest dziś przyjęcie urodzinowe.
Za godzinę.
Chodziło o tę listę gości i plan budynku!
Ruszamy!
Pasha!
Zaatakują dom posła Deshpandego.
Musimy ich zatrzymać, zanim tam dotrą.
Zrozumiano.
Do wszystkich jednostek.
- Celem jest poseł Deshpande. - Tak jest.
Jesteś pewien?
Tak jest. Mają listę gości i plan budynku.
Poruszają się vanem.
Jeśli dobrze myślę,
mają w nim coś bardzo niebezpiecznego.
Przyjęcie zaraz się zacznie.
Atak może nastąpić lada chwila.
Srikant, obyś miał rację.
Gaz do dechy.
- Co nowego? - Podejrzani są w pobliżu.
Namierzamy ich.
Jeśli twoje informacje są prawidłowe, powinni tędy przejechać.
Reszta jednostek jest przy innych skrzyżowaniach.
Chodźmy.
Iqbal!
Spokojnie.
Jedziemy?
Jedź.
- Skąd oni się wzięli? - Kurwa! Skąd wiedzieli?
Mówię ci, ktoś chce nas dorwać!
Jedź!
- Zastrzelą nas! - Jedź prosto.
Stój!
Do tyłu!
Do tyłu! Szybko!
Do tyłu! Zastrzeli nas.
Prosto!
Jedź!
Dalej!
- Mówiłem, by tego nie robić. - Zamknij się!
Mówiłeś, że nic się nie stanie.
W lewo!
Szlag! Do tyłu!
Zastrzelą nas.
Zajmę się tym. A ty się zamknij!
Do tyłu!
Co się dzieje?
Ścigają nas.
Zamknij się!
Nie wiem, jak to się stało.
W lewo!
Zabiją nas.
- W lewo! - Nic się nie stanie.
Jedź prosto!
Wiem, że nas zabiją!
Zamknij się!
W prawo!
Cholera!
Pokażę im...
- Co ty robisz? - Chodźcie tu, kurwy!
No już!
Nissar! Oszalałeś?
Nissar!
- Chodźcie, kurwy! - Nissar!
Kurwa!
Wymierzymy sprawiedliwość.
Kocham cię, Jonali.
Kto tam?
Widzę cel. Strzelać?
Strzelaj!
Nie żyje.
Otwórz.
Tu JK.
Słucham.
Musicie to zobaczyć.
- Co to? - Proszę zobaczyć.
Wołowina.
Wołowina!
To był ich plan?
Nakarmić Deshpandego wołowiną.
To...
Szlag!
Po co im była broń?
Tylko jeden z nich miał pistolet.
Szlag!
Jeśli ktoś się dowie, zamkną TASC na zawsze.
To moja wina.
- Biorę pełną odpowiedzialność. - Co?
Co to zmieni?
Słuchajcie.
To był atak terrorystyczny.
Dowiedzieliśmy się, że zamierzają zaatakować Deshpandego.
Ostrzegliśmy ich i daliśmy szansę, by się poddali.
Zaczęli strzelać.
Cała trójka zginęła w wymianie ognia.
To tyle.
To...
Masz inne rozwiązanie?
Popełniliśmy błąd. Trzeba z tego wybrnąć.
To, że weźmiesz odpowiedzialność, nie pomoże.
Rozumiemy się?
Tak jest!
Idę!
Przepraszam, zapomniałem kluczy.
- Jest czwarta nad ranem! - Przepraszam.
Czemu tyle piłeś?
Daj spokój, Suchi. Proszę!
Piłeś całą noc?
Suchi, ciszej, proszę!
Idź spać!
Śpij.
Nie powiesz nic?
O czym?
O tym, że poszłam na kawę?
Nie!
O tym, że to przede mną zataiłaś.
Okłamałaś mnie.
Ze wszystkich ludzi akurat ty chcesz mnie pouczać?
Nie zmieniaj tematu.
Rozmawiamy o tobie.
O co chodzi?
Spotkałam się ze znajomym w sprawie nowej pracy.
Co to za praca?
Chcesz poświęcić wszystko
w pogoni za nią.
Gdybyś kiedykolwiek spróbował mnie zrozumieć,
nie zadawałbyś dziś tego pytania.
- Pytam teraz! - Sri!
Jestem zmęczona!
Od piętnastu lat robię wszystko
dla ciebie i dzieci.
Chcę zrobić coś nowego,
co w tym złego?
Arvind zostawił college i zatrudnił się w dobrej firmie.
Zaproponował mi to samo.
O tym rozmawialiśmy.
Arvind zatrudnił się w dobrej firmie.
Teraz firma jest dobra.
Arvind zostawił college...
Więc teraz college jest zły.
Co to za Arvind?
- Daj spokój... - Nie.
Piękne miejsce na rozmowę o pracy.
- Morze, romantyczny brunch. - Co?
Skąd wtedy wiedziałeś, gdzie byłam?
- Namierzyłeś mnie? - Bzdura!
Tak jak przestępców?
Bzdura! To nieprawda!
Mam cię dość!
Nie chcę z tobą rozmawiać!
Zawsze powtarzasz,
że nie rozmawiamy.
Co robimy teraz?
- Rozmawiam z tobą! - Ciszej, Srikant!
Rozmowa ma sens, tylko kiedy obie strony szanują siebie nawzajem.
Czym sobie na to zasłużyłem?
Racja!
Nie zabierałem cię na kawę do pięciogwiazdkowego hotelu.
Nie zabierałem cię na egzotyczne wakacje.
Nie kupowałem ci drogich prezentów.
Gdybym mógł, robiłbym to!
Prosiłam cię kiedyś o cokolwiek?
Nigdy nie prosiłam cię o nic, na co nas nie stać.
Nie sugeruj mi, że lecę na kasę!
Jestem do niczego.
Wszyscy mi to przypominają.
Matka, brat...
Przypominają mi.
Twój ojciec uważa,
że jestem do niczego.
Ty uważasz,
że jestem do niczego.
Dzieci też uważają, że jestem do niczego.
Sri,
znowu to samo?
Dlaczego wszystko musi kręcić się
wokół ciebie i twojej ważnej pracy?
Wystarczy!
Mam dość twojego użalania się!
Dość?
Więc czemu ciągle ze mną jesteś?
Czemu mnie nie zostawisz?
Bo myślałam, że cokolwiek by się nie działo,
twoja rodzina jest dla ciebie ważna!
Ale już nie jestem pewna.
Swoją drogą,
przyjęłam tę posadę.
Atthu, idź do środka.
Tato!
Dhriti, Atharv, idziemy.
Otrzymaliśmy właśnie ważne informacje.
Planowano atak na dom posła Deshpandego.
Z OSTATNIEJ CHWILI
Ale nasze czujne służby zdążyły mu zapobiec.
Nie byli z Pakistanu.
To było trzech studentów Victoria College.
Przejęto broń i amunicję...
UDAREMNIONY ZAMACH NA DESHPANDEGO
- Chwila! Posłuchajcie. -Ja...
Chcę to naprostować.
- Ci terroryści... -Terroryści!
TRZECH TERRORYSTÓW NIE ŻYJE
Anurag, to studenci.
- Nie mamy dowodu. -Żołnierze giną codziennie.
O dowody pytaj rząd!
NALOT POLICJI NA HOSTEL
- Potrzebujesz dowodu? -Tak!
Pokażę ci dowód.
W HOSTELU ZNALEZIONO BROŃ I AMUNICJĘ
Ten chłopak o imieniu Kareem,
rzekomo niewinny,
odmówił wstania podczas hymnu państwowego.
- To dowód... -Poważnie?
To, że nie wstał podczas hymnu,
czyni go terrorystą?
Daj spokój! To niewinni studenci...
Spokojnie.
Ochłoń.
To była nasza wspólna porażka.
Wszyscy są tu winni.
A skoro wszyscy nawalili,
nie wiń tylko siebie.
Skoro Kareem nie był terrorystą,
czemu korzystał ze skrytki?
Dlaczego właśnie z tej?
Czemu tylko z tej?
Może ktoś go wrabia.
Nie rozumiem.
Najgorsze jest to,
że nic nie wiemy o tym zamachowcu ze skuterem.
Dobrze.
Macie szczęście.
Allah nie zawsze z wami będzie.
Ale ja tak.
Będę was obserwował 24 godziny na dobę.
Diwali, Dusshera, Holi, Navratri, jeśli coś się stanie,
zatańczycie, jak wam zagram. Teraz spadać.
INSPIROWANE PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI